Dankwoord van Evert Nijmeijer tijdens de Algemene Ledenvergadering van W.S.B.  op  27 febr. 2009, waarin  Jan postuum als ere-lid werd benoemd.

Beste vrienden van W.S.B.,

Wat een prachtig idee, dat condoleance-register! Wat heeft het ons ontroerd, al die welgemeende woorden over Jan.  Jan noemde de namen van jullie wel eens. Wij kennen jullie niet allemaal bij name, maar Jan kende jullie wél en jullie Jan des te beter, zoals uit de mooie en toegewijde woorden in het register blijkt.

Onze gedachten gaan terug naar de jaren 70, toen door  Jan Bouwen en anderen onze Jan enthousiast werd gemaakt voor honkbal, voor zijn hele leven ! 38 jaren lang, van 7 tot 45 jaar.

We herinneren ons de trainingen van Hennie Jansen en Hans de Bruin op het Zuiderpark, toen onze Jan en die anderen nog van die jochies waren.

38 jaren hebben W.S.B. en ook andere honkbalverenigingen mogen genieten van Jan, zoals in pracht-woorden is weergegeven. Maar we kunnen jullie verzekeren, dat Jan ook heeft genoten van jullie. Zo regelmatig liet hij het ons thuis weten en vertelde hij wat voor fijne dag hij weer had gehad op het veld en daar daadwerkelijk iets te doen: bezig in zijn score-bloc, maar ook  babbeltjes en grapjes maken. Voor het wedstrijdsecretariaat spaarde hij tijd noch moeite. Zijn telefoontje stond dagelijks roodgloeiend.

Dat iedereen Jan graag mocht, dat wisten we. Als we met de familie op stap waren dan trof Jan heel vaak, ook elders in het land, vrienden van de honkbal. Vrolijk en welgemoed werd er dan een babbeltje gemaakt.

Voor ons is het altijd duidelijk geweest: W.S.B. is alles voor Jan. We hebben hem in zijn jeugd en jonge jaren altijd zijn gang kunnen laten gaan, want we wisten het: Jan is naar W.S.B. en daar vindt hij goede vrienden en prima opvang.

Onvergetelijk zijn voor ons de Haarlemse Honkbalweken in de 70- en 80er jaren, waar we enorm veel plezier hadden met elkaar.

Zo erg als jullie Jan missen, even zo hard blijft bij ons voortleven, het medeleven van jullie en het respectvolle afscheid, dat jullie aan Jan hebben meegegeven. Zoals ik reeds eerder heb gezegd, het gaf voor ons bij al het verdriet als het ware een glans en een franje aan de dag van de begrafenis. Jan had geen vaste vriendin, maar wij weten, dat hij wel vele honkbal-vriendinnen had bij WS.B.            Jan was getrouwd met WS.B.  Zijn vertrouwde omgeving, waar hij zichzelf kon zijn en waar hij wat betekende en gewaardeerd werd. Beste mensen, Jan heeft voor jullie heel wat betekend, maar W.S.B. ook heel veel voor Jan.  Nogmaals: heel hartelijk bedankt, ook voor wat W.S.B. voor ons heeft betekend in onze dagen van veel verdriet.

Mede namens Sini, Lidy en Michel,  Elise en Jorick, en Bert.