De softbalsters bewezen zichzelf een slechte dienst door in Almere twee punten achter te laten. Dat Caribe in Amsterdam tegen Pirates ook een steekje liet vallen was een schrale troost. DSS, dat in zijn tweede wedstrijd erg veel moeite had met hekkensluiter Herons, voegde wél 4 punten toe aan zijn totaal. Van een top drie is overigens geen sprake meer; Hilversum heeft zich op kousenvoeten gemeld in de top van de ranglijst.
WSB was trouwens gewaarschuwd. Almere was immers ook al in de allereerste wedstrijd van het seizoen een heel taaie tegenstander gebleken. Jeugdig enthousiast, maar vooral ook erg vasthoudend en – heel belangrijk – met een teambrede vechtlust, vooral tegen sterkere tegenstanders. Dat alles bleek ook in Almere weer het geval.

Drie honkslagen in de eerste inning waren niet voldoende om de score meteen open te breken. Het duurde tot de derde inning voordat WSB zijn aanvalskracht kon omzetten in punten. Manya Krijgsman (4 wijd) en Freeke Wegdam (honkslag) scoorden op een machtige line drive homerun in het rechtsmidveld van Marije van Voorst: 0-3.
Ook voor die tijd had WSB regelmatig scorekansen, maar het beetje extra geluk dat je soms nodig hebt bleef uit. Met de 3-0 voorsprong had Edi Siegers, gesteund door een foutloos spelende verdediging, echter voldoende marge om de zaak op slot te gooien.

In de tweede wedstrijd lukte het WSB wél om meteen op voorsprong te komen. Manya Krijgsman bereikte met 4 wijd het eerste honk en scoorde op een honkslag van Marije van Voorst.
Almere had ondertussen niets in te brengen tegen werpster Amber Krijgsman. In 4 innings bereikten slechts 4 Almere-speelsters het eerste honk. Maar aan WSB-kant was het niet veel beter. Tegen de onorthodox gooiende Almere-werpster had de Apeldoornse aanval het heel moeilijk. Pas in de 5e inning kreeg WSB weer scoringskansen. Het was Amber Krijgsman zelf die daartoe met een driehonkslag tegen het linksverreveldhek de aanzet gaf; Josje van der Snoek bracht haar een paar ballen later met een droge tweehonkslag in het midveld over de thuisplaat: 0-2.
In de gelijkmakende slagbeurt bleek dat softbal, net als honkbal, soms een game of inches is.
Met twee uit en het tweede honk bezet leek er niets aan de hand. En zou de hoge bal achter tweede honkvrouw Ellen Jansen 2 inches dichterbij haar zijn geweest dan had zij de bal wél goed onder controle kunnen krijgen en was het de beurt aan Ed Siegers geweest om de wedstrijd als closer af te maken. Maar die 5 centimeter – nou vooruit; 10, meer zal het niet geweest zijn – zorgden voor een enorme ommekeer. De honkloopster op twee scoorde op het bloop hitje, een slagvrouw later smeet Marije van Voorst de bal ruimschoots langs het eerste honk; 2-2, waarna een honkslag in het rechtsveld langs Kim Rouwenhorst zorgde voor de 3-2 en 4-2.
En daar bleef het verder bij.
Jammer voor Amber Krijgsman die, net als een paar weken eerder tegen DSS, uitstekend stond te gooien, de overwinning verdiende, maar hem uiteindelijk niet kreeg. Maar die overwinningen zullen ongetwijfeld nog wel komen!
WSB sloeg ruimschoots meer honkslagen dan Almere, maakte minder veldfouten, had twee uitstekende pitchers, en moest toch de punten delen. Aan de andere kant, het jonge Almere bleef knokken voor wat het waard was en kreeg uiteindelijk de verdiende beloning voor dat harde werken, ook al ging daar een lucky hitje aan vooraf. Softbalstrijd om van te genieten, als je een neutrale toeschouwer bent. Maar ja, dat zijn we natuurlijk niet.
Komend weekeinde speelt WSB eindelijk weer eens thuis. Tegenstander is Spaarnwoude, dat WSB eerder dit seizoen 2 punten afhandig maakte.