Aan het woord: Recreant speelster Ingrid Willemsen

Foto

Aan het woord: Recreant Ingrid Willemsen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik ben begonnen met softballen. Totdat ik naar de MAVO ging had ik er nog nooit van gehoord. Op de MAVO kregen we les van Herman van ’t Hart en die vond softbal heeeeel leuk. Tijdens de gymlessen gingen we dan ook regelmatig softballen. En daarnaast was er voor de mensen die het softballen ook leuk vonden de mogelijkheid om 1x per week buiten schooltijd te softballen. Ik vond het spelletje heel leuk, dus ging daar elke keer naar toe. Daar heb ik ook Marian Huisman leren kennen en via Marian ben ik toen bij WSB terecht gekomen, bij de junioren. 

Het eerste jaar speelde ik in het junioren team en had een gezellige tijd daar samen met Marian, De Binkies, Angela, Marieke, Martine, Manon, Babs en nog een heleboel anderen. De meesten hadden al veel meer ervaring, dus heel leerzaam. We trainden in de winter buiten in het Matenpark, en hoe leuk was dat!!! Na 1 jaar ben ik doorgestroomd naar dames 1. Nog echt een broekie (15 jaar) tussen alle dames daar. Zij waren al ouder en speelden ook al veel langer, maar gelukkig waren Babs, Angela en Natasja ook daar weer present. Anders had ik me daar wel heel eenzaam gevonden tussen die routiniers (Gesina, Birgit, Dees, Jose, Edith, etc.) Het was een mengeling van jong en oud. Maar 1 ding hadden we gemeen: onze passie. In deze periode speelde ik veelal eerste honk/korte stop. 

Een van de seizoenen die mij het meest is bijgebleven bij dames 1 is het seizoen waarin we kampioen werden. Wat een mooie ervaring! Wat waren we toen goed, maar daarnaast hadden we ook zo een ontzettend leuk team. Fanatiek dat we waren. We hadden toen ook twee drilcommandanten aan de zijkant staan: Ruud en Fred. Techniek, conditie, wow, wat werden we gedrild, maar wat een mooie resultaten hadden we ook! Genieten was het tijdens die periode. Daarna heb ik nog een jaar doorgespeeld, maar toen ben ik gestopt. Ik woonde inmiddels samen en de motivatie was er even niet meer. Maar het spelletje bleef heel leuk. 

Zo rond mijn 25steben ik weer begonnen met ballen bij de recreanten van HCAW. Ik woonde inmiddels in Hilversum. Ook daar weer een jonkie omdat de meesten op deze leeftijd nog steeds in dames 1 of 2 speelden. Naast een fulltime baan, met daarnaast nog een studie en een hond die dan veeeel te veeeeel alleen zou zitten, paste dit het beste bij mij. Na mijn verhuizing terug naar Apeldoorn, kwam ik uiteraard weer bij WSB terecht bij de recreanten en daar speel ik nu nog steeds in. 

Een van de eerste dingen die ik moest leren als recreant: je mag niet sliden. En wat deed ik in mijn fanatisme, uiteraard sliden. Want ja, honken stelen met een (buik)sliding was wel een van de leuke dingen van het spelletje. Samen, bij dames 1, konden Edith Brouwer (sjoelbak) en ik dat heeeeel goed. Helaas, bij de recreanten was het iets gematigder en je was gelijk uit. Dat was wel even omschakelen dus. Hier ging het om de gezelligheid naast het ballen, en niet alleen om het winnen. Maar een beetje fanatisme mag best en zat er nog steeds wel in. Ik ging er toen ook bij catchen. En wat was er leuker als met een team van merendeels meiden mannen uit te maken. Helaas vond een van de mannen van de tegenpartij dat niet zo leuk, waarop 1 van hen besloot om mij te torpederen toen ik op een geweldige aangooi van Lisa Bolsenbroek (een fantastische gastspeelster) hem uit wilde maken. Dit kostte me helaas mijn knie. Maar uitdagen hoorde erbij. Inmiddels wat ouder, minder goed in de beentjes, maar spelen we nog lekker, de laatste jaren voornamelijk relaxed in het outfield. Want het gooien is altijd een dingetje gebleven. Dat kon ik als de beste, maar ja, als het hoofd maar mee wilde werken. En te vroeg slaan op (wijd)ballen, ook zo’n dingetje. Bij dames 1 mocht ik veel hit en run spelen, heerlijk, niet nadenken gewoon lekker knallen! Dus leunen en naar alleen maar op slagballen slaan is nooit mijn ding geweest. De foutballen in sommige wedstrijden zijn dan ook niet te tellen. Nu we wat ouder worden neemt dat aantal ook gestaag af. 

 Maar wat een mooie tijd bij alle teams. Waarbij we met de recreanten ook in het begin meededen aan 2-daagse toernooien in Brunsum. Ballen en feesten! Slapen bij Ed Kwak in de caravan en hem helemaal gek maken, later in de trekkershut en iedereen wakker houden. Super gezellig (of de anderen daar ook zo over dachten;)!

 Maar naast het spelletje dat zo leuk is, is het ook zo leuk door de mensen met wie je al jaren speelt en die je al jaren kent op en om het veld. Ik hoop dan ook nog wel een tijdje mee te kunnen en veel leuke momenten mee te maken. 



Bij dit bericht zit een bijlage:
IMG-2437.jpg