Aan het woord: Softbalster Denise Sterling

Foto

Aan het woord: Sofbalster Denise Sterling

Mijn naam is Denise Sterling, op het moment speel ik in dames 1 van WSB Apeldoorn maar mijn avontuur bij WSB begon toen ik als vijfjarige mijn debuut bij de peanuts maakte.

Dat ik dit spelletje zou gaan spelen lag alvast toen ik nog een baby was. Beide ouders speelden immers soft- en honkbal en ieder weekend werd ik dan ook als kind meegenomen naar het veld. Dit was absoluut geen straf, rondrennen op het veld, met de kinderen van de familie Bosman spelen, heel veel ijsjes eten en van iedereen aandacht krijgen. Wat wil je als peuter/kleuter nog meer.

Zoals ik al zei begon mijn zogenoemde softbal carrière op 5 jarige leeftijd bij de peanuts. Dit betekent dat ik al 23 jaar lid ben van WSB en met veel plezier speel. 23 jaar, pfff, zo op schrift voel je je wel ineens heel oud. In de loop van de jaren heb ik in verschillende teams gespeeld, van de peanuts naar de pupillen, naar de aspiranten, naar de junioren en uiteindelijk dames 1. Tussen de junioren en dames 1 heb ik ook nog een tijdje gespeeld in een studententeam. In hoeverre je dit spelen kon noemen. Lees bier drinken, gezelligheid en af en toe balletje slaan.

Mijn leukste herinneringen aan deze ontzettend leuke sport zijn vooral de tripjes die we samen hebben gemaakt. Zo ben ik naar Italië geweest met een softbal team van WSB, hebben we meegedaan met de little league in polen en zijn we met twee teams van Robur en WSB samen naar Canada geweest. Zulke herinneringen blijven je altijd bij. Maar ook in Nederland en bij onze club heb ik veel leuke dingen mogen doen: slapen in een trekkershut op het ROEF toernooi, de jaarlijkse dropping van WSB waarbij we in het adderveld belandde, het mega jeugdweekend, waar er zeskampen en een playbackshow werden georganiseerd, sliden op een zeil met water en groene zeep, de jaarlijkse teamuitjes, wintertrainingen volgen als pitcher in Hengelo en Nederlands kampioen worden met meerdere jeugdteams. Helaas is het ons in dames 1 nog niet gelukt! Al hebben we dit jaar toch echt even mogen geniet van het eerste staan!

Maar dit alles was nooit zo leuk geweest zonder de leukste teamgenootjes en de strenge maar zeer rechtvaardige coaches! Denk aan 1 euro betalen als je je haar weer eens los deed onder de wedstrijd, of scheidsrechters die werden uitgescholden voor zak, waarbij daarna werd geroepen plastic zak, sorry ik was op zoek naar een plastic zak. Mijn twee beste vriendinnen, Suus en Lisa, heb ik meer dan tien jaar geleden ontmoet bij de softbal en ook nu speel ik met hele gezellige meiden.

Iedere keer als ik bij WSB kom, om te trainen, om bardienst te draaien of om een wedstrijdje honkbal te kijken, voelt het nog altijd als thuiskomen.

En volgens mij kan ik de club en al mijn oude en huidige coaches en teamgenootjes geen mooier compliment geven dan dat!

Groetjes
Denise



Bij dit bericht zit een bijlage:
AC9163FE-F4F0-4651-A31A-49ABECA6733B.JPG